نگاه تو

دوش از مسجد سوی میخانه امدپیر ما               چیست یاران طریقت بعد از این تدبیر ما

در خرابات مغان ما نیز هم منزل شویم                 کاین چنین رفته است در عهد ازل تقدیر ما

ما مریدان روی سوی کعبه چون آریم چون               روی سوی خانه خمار دارد پیر ما

این سه بیت اشاره به ما جرای شیخ صنعان است که به نقل عطار یگانه عهد خویش بود وبه مقام کشف

وشهود رسیده وبا چهار صد مرید صاحب کمال پنجاه سال معتکف کعبه بود وی در راه عاشق دختری

مسیحی شد وبه عشق او به خرابات مغان رفت شراب نوشید قران یسوخت پیش بت سجده کرد دست

از اسلام شست وخوکبانی پیشه کرد همه اینها به خاطر آن بود که کدورتی میان او وحق تعالی هنوز

باقی مانده و در ازل چنین تقدیر رفته بود که این تیرگی وناخالصی بدین وسیله از وجود وی زدود شود

شیخ صنعان سرانجام از این راه باز گشت واز خطر این مر حله از سیر وسلوک به ودعای مریدان وتوبه

رست