احمد بن ابی عبدالله از پدرش در حدیثی مرفوع از پیامبر علیه السلام نقل میکند که فرمود جبرییل آمد

وگفت ای پیامبر خدا خداوند مرا با ارمغانی به سوی شما فرستاد ه است گفتم آن چیست گفت صبر و

نیکوتر از آن گفتم آن چیست گفت رضا واز آن بهتر گفتم چیست گفت زهد واز آن بهتر گفتم چیست

گفت اخلاص واز آن بهتر گفتم چیست گفت یقین واز آن بهتر گفتم چیست گفت پلکان رسیدن به یقین

که  عبارت از توکل بر خداوند است گفتم توکل بر خدا چیست گفت آن است که انسان بداند که مخلوق

نه ضرر میرساند ونه منفعت ونه چیزی می بخشد ونه چیزی می گیرد واین است که انسان از مردم

ناامید باشد پس اگر چنین بوده کاری برای غیر خدا انجام نمیدهد وامید ووحشتی از کسی غیر خداندارد

وبه هیچکس غیر خدا دل نمیبند این است معنای توکل گفتم ای جبرییل معنای صبر چیست گفت آنکه

انسان در سختی ها صبر کند چنانکه در خوشی ها وتنگدستی صبر کند چنانکه در حال ثروت ودر بلا و

مصیبت صبر کند چنانکه در حال عافیت وهیچ یک از احوال ناگوار خود را به کسی به عنوان شکایت نگوید

گفتم تفسیر ومعنای قناعت چیست گفت به آنچه که از دنیا به او رسید ه به اندک قانع ودر مقابل عطای

کم شکرگزار باشد گفتم تفسیر رضا چیست گفت انسان راضی هرگز نسبت به مولای خویش غضبناک

نمیشود خواه از دنیا چیزی به او برسد یا نرسد وکسی است با اعمال اندک خود از خود راضی نمیشود

گفتم معنا وتفسیر زهد چیست گفت کسی که محبوب خالق خود را دوست دارد ومبغوض خالقش را

مبغوض واز حلال دنیا دوری می گزیند وبه حرام آن توجه نمیکند چون در حلال آن حساب ودر حرام آن

عقاب است وبه همه مسلمانان مانند خویش ترحم میکند واز سخن گفتن پرهیز میکند چنانکه از مردار

متعفن واز زرق وبرق دنیا روبر  میگرداند چنانکه از آتش که مبادا او را در بگیرد وآرزوی خود کوتاه میکند

وهمیشه مرگ را بین دو چشم خود می بیند گفتم ای جبرئیل تفسیر اخلاص چیست گفت مخلص کسی

است که از مردم چیزی نمی طلبد تا این که خودش آن را به دست بیاورد ووقتی که یافت راضی میشود

واگر باقیمانده داشت در راه خدا آن را میبخشد پس اگر از مخلوق در خواست نکرد به عبودیت وبندگی

اقرار نموده واگر یافت وراضی شد از خدا راضی شده است وخدا از او راضی است واکر بخشید به خدای

خویش اعتماد نموده است گفتم تفسیر یقین چیست گفت مومنی که برای خدا به گونه ای کار میکند

که گویا خدا اورا می بیند واگر او خدارا نمی بیند خدا اورا می بیند ویقینا می داند که آنچه که باید به او

برسد حتما خواهد رسید وآن چه که به او نرسیده از روی خطا واشتباه نبوده است این ها همه از

شاخه های درخت توکل و پل های نردبان زهد بود